Gimbal ma pewien problem wizerunkowy – zwykle kupuje się go po obejrzeniu filmu, w którym ktoś płynnie przechodzi przez hotelowy korytarz, obiega fontannę albo robi perfekcyjny reveal kawy na stoliku. Potem przychodzi własny wyjazd, trzeba wyjąć telefon, zamontować go, wyważyć, połączyć, uruchomić aplikację i nagle okazuje się, że zwykłe wyciągnięcie smartfona z kieszeni ma ogromną przewagę strategiczną.
Insta360 Luna Pro próbuje wygrać właśnie w tym miejscu. Nie oferuje tylko stabilizowanego obrazu. Próbuje sprawić, żeby cały proces filmowania był wystarczająco szybki, by sprzęt naprawdę chciało się wyciągać.
Konstrukcyjnie to kieszonkowa kamera na trzyosiowym gimbalu, z 1-calowym sensorem i obiektywem Leica Summicron o ekwiwalencie 20 mm i jasności ƒ/1,8. Nagrywa do 8K przy 30 kl./s i 4K przy 120 kl./s, obsługuje Dolby Vision oraz 10-bitowy I-Log. Brzmi poważnie, ale najciekawszy element znajduje się niżej. Dwucalowy ekran OLED można odpiąć od korpusu i nadal widzieć na nim podgląd z kamery oraz sterować nagrywaniem.
Drobiazg, dopóki nie zaczniemy nagrywać samych siebie.
Stawiasz Lunę na dołączonej, miniaturowej podstawce, zabierasz ekran ze sobą, odchodzisz kilka metrów i nadal widzisz kadr. Nie trzeba stawiać telefonu obok kamery, zaglądać z daleka, czy przypadkiem nie obcięliśmy sobie głowy, ani rozpoczynać kolejnego dubla tylko dlatego, że autofocus uznał roślinę za ciekawszą od człowieka. Tracking po wskazaniu osoby trzyma ją bardzo konsekwentnie, a gimbal potrafi prowadzić kadr podczas chodzenia, gestykulowania czy zwyczajnego kręcenia się przed obiektywem.
To jest przewaga, której nie da się dobrze sprzedać cyfrą na pudełku. Luna Pro zachowuje się trochę jak bardzo cierpliwy operator, któremu nie trzeba tłumaczyć drugi raz, kogo ma pilnować.
Ma to szczególny sens przy krótkich formach. Kamera nagrywa pionowo w natywnym 9:16 do 4K30, korzystając z nadpróbkowania z 6K. W praktyce oznacza to czysty materiał przygotowany od razu pod Reelsy czy TikToka, bez wycinania pionowego prostokąta ze środka poziomego kadru. Przy 60 kl./s trzeba zejść z rozdzielczością, więc nie wszystkie imponujące liczby ze specyfikacji obowiązują w każdej orientacji, ale trudno uznać to za poważne ograniczenie dla sprzętu ewidentnie projektowanego z myślą o social mediach.
Jakość wideo jest bardzo dobra. 1-calowa matryca daje więcej swobody niż typowa kamera sportowa, szczególnie gdy światła zaczyna brakować. PureVideo pomaga wieczorem, a obiektyw ƒ/1,8 nie zmusza elektroniki do agresywnego ratowania obrazu od pierwszej ciemniejszej ulicy. Nie ma tu oczywiście magii – mały gimbal nie zastąpi dużej matrycy z jasnym szkłem, ale materiał zachowuje szczegóły i naturalność wystarczającą, by Luna nie wyglądała jak awaryjna kamera używana tylko dlatego, że była pod ręką.
8K ma sens przede wszystkim jako zapas szczegółu, nie jako format, w którym chciałbym nagrywać cały dzień. 4K jest rozsądniejsze, bo pliki są mniejsze, można korzystać z wyższych klatkaży, a obraz nadal wygląda bardzo dobrze. Przy długim nagrywaniu w najbardziej wymagających trybach obudowa się nagrzewa i możliwe jest przegrzanie. W testach ciągłe 8K potrafiło wyłączyć kamerę po ponad godzinie, choć przy normalnym, przerywanym nagrywaniu problem praktycznie znika.
Luna Pro potrafi również cyfrowo przybliżać obraz. Do 2× rezultat pozostaje przekonujący, później coraz wyraźniej widać cenę kadrowania z jednego sensora. I tutaj dochodzimy do najważniejszej różnicy wobec Luny Ultra. Pro ma tylko jedną kamerę, podczas gdy droższy model dodaje osobny teleobiektyw. Jeśli nagrywamy siebie, wnętrza, spacer po mieście czy jedzenie na stole, niewiele tracimy. Jeśli chcemy wyłuskać detal z drugiej strony ulicy albo uzyskać bardziej naturalną perspektywę portretową, cyfrowy zoom szybko przypomina, że optyki nie da się całkiem zastąpić algorytmem.
Najlepszą funkcją Luny Pro nie jest 8K. Jest nią fakt, że od pomysłu
do nagrania dzieli kilka sekund
Samo sterowanie jest bardzo przemyślane. Oddzielny suwak zoomu oznacza, że joystick nadal może zajmować się ruchem gimbala, zamiast zmieniać funkcję po kolejnym dotknięciu ekranu. Obrócenie wyświetlacza budzi lub usypia urządzenie, a podstawowy zestaw ma mały statyw. Są też 47 GB pamięci wbudowanej i slot microSD, więc zapomniana karta nie kończy dnia zdjęciowego, zanim ten zdążył się zacząć.
Cztery mikrofony wystarczają do zwykłego vlogowania, a jeden z nich znajduje się w odłączanym ekranie. To ma dużo sensu, gdy kamera stoi dalej, a pilot trzymamy przy sobie. W trudniejszym otoczeniu warto przejść na zewnętrzny mikrofon, tym bardziej że Mic Air i Mic Pro łączą się bezpośrednio, bez adaptera wystającego z USB-C. Kamera obsługuje również zapis 32-bitowy, więc dźwięk potraktowano poważniej, niż sugeruje jej kieszonkowy wygląd.
Producent obiecuje do czterech godzin pracy, ale to wynik dla 1080p24 z wyłączonym ekranem i Wi-Fi. Przy 8K30 z aktywnym wyświetlaczem test skończył się po około 90 minutach. To nadal przyzwoicie, szczególnie że w typowym użytkowaniu nagrywa się krótkie klipy, a nie półtoragodzinny spektakl jednym ujęciem. Trzeba natomiast pamiętać, że odłączany ekran ma własną, znacznie mniejszą baterię i przy długiej pracy poza korpusem to on może pierwszy poprosić o prąd.
Cena pomaga Pro znaleźć własne miejsce. Standardowy zestaw kosztuje 2 299 PLN, podczas gdy Luna Ultra startuje od 3 179 PLN. To już coś więcej niż symboliczna oszczędność, szczególnie dla twórcy, który przez większość czasu nagrywa siebie, wnętrza albo szerokie ujęcia z podróży. Jeśli teleobiektyw miałby służyć kilka razy w miesiącu, prostsza wersja przestaje wyglądać jak zubożona Ultra, a staje się rozsądniej dobranym narzędziem.
DJI ma po swojej stronie doświadczenie kilku generacji serii Pocket, ale Insta360 weszło w tę kategorię bez kompleksów. Luna Pro nie sprawia wrażenia pierwszego podejścia firmy do nowego rodzaju produktu. Śledzenie działa pewnie, interfejs jest logiczny, obraz stoi na wysokim poziomie, a odłączany pilot jest jednym z tych pomysłów, po których człowiek zaczyna się zastanawiać, dlaczego konkurencja nie zrobiła tego wcześniej.
Najważniejsze jest jednak coś bardziej przyziemnego. Dobra kamera dla twórcy nie powinna wymagać od niego ceremonii przed każdym ujęciem. Powinna być gotowa wtedy, kiedy dzieje się coś wartego nagrania. Luna Pro skraca dystans między pomysłem a czerwonym przyciskiem do kilku sekund.
I właśnie dlatego ma szansę częściej opuszczać torbę niż wiele bardziej „profesjonalnych” zestawów.
Specyfikacja
- CENA 2 209 PLN
- SENSOR 1 cal
- OBIEKTYW Leica Summicron, 20 mm, ƒ/1,8
- WIDEO do 8K/30 kl./s, 4K/120 kl./s
- EKRAN 2″ OLED, odłączany
- PAMIĘĆ 47 GB + microSD
- BATERIA do 4 godz. pracy
- WAGA 247 g
Werdykt
NASZYM ZDANIEM
Luna Pro robi najlepszą rzecz, jaką może zrobić kamera dla twórcy – skraca drogę między „to byłoby dobre ujęcie” a czerwonym punktem REC.
Plusy
Świetny odłączany ekran-pilot. Bardzo pewny tracking i stabilizacja. Wysoka jakość obrazu z 1-calowej matrycy. Natywne pionowe 4K. Dobre sterowanie, pamięć wewnętrzna i integracja z mikrofonami.
Minusy
Zoom powyżej 2× szybko traci jakość. Brak teleobiektywu ogranicza uniwersalność. 4K w pionie tylko do 30 kl./s. Przy długim nagrywaniu 8K potrafi się przegrzać. Nadal jest to sprzęt z segmentu premium.
