Kiedyś wybór na wieczór sprowadzał się do pytania: „co leci w telewizji?”. Dziś problem brzmi raczej: „co wybrać z tych wszystkich rzeczy, które mogę obejrzeć?”. I wygląda na to, że skala tego wyboru właśnie przestała być abstrakcyjna.
Według danych przywołanych przez Filmweb, na 36 platformach VOD dostępnych jest około 46 tysięcy tytułów – w tym 37 tysięcy filmów, 8 tysięcy seriali i około tysiąca programów. Do tego dochodzą transmisje sportowe, które skutecznie zajmują wieczory tym, którzy „tylko na chwilę” włączają mecz.
To nie jest już katalog. To jest biblioteka, w której łatwo się zgubić – i jeszcze łatwiej zostać na dłużej.
Samsung próbuje tę skalę ogarnąć w jednym miejscu, traktując telewizor nie jako ekran, ale jako centrum domowej rozrywki. W Polsce na koniec 2025 roku do internetu podłączonych było 4,1 mln urządzeń Samsung Smart TV. To dużo mówi o tym, jak zmieniły się nasze nawyki – telewizor coraz rzadziej służy do „oglądania telewizji”.
System Tizen obsługuje dziś ponad 1000 aplikacji, z czego około 200 działa po polsku. W praktyce oznacza to tyle, że przełączanie się między Netfliksem, HBO Max czy TVP VOD nie wymaga żadnej logistyki – wszystko jest pod ręką, bez dodatkowych przystawek i kabli, które zawsze gdzieś znikają, kiedy są potrzebne.
I właśnie to jest największa zmiana. Nie chodzi o to, ile cali ma ekran albo jak bardzo czarne jest czarne. Chodzi o to, że dostęp do treści przestał być procesem, a stał się odruchem. Siadasz, włączasz i jesteś.
Zresztą liczby też to potwierdzają. Polacy spędzają średnio ponad 80 godzin miesięcznie na streamingu. To trochę ponad trzy doby – czyli mniej więcej tyle, ile kiedyś zajmowało „nadrobienie zaległości”, a dziś jest po prostu stałym elementem tygodnia.
W tym wszystkim telewizor pełni rolę cichego organizatora. Z jednej strony masz największe platformy VOD – Netflix, Disney+, Prime Video czy SkyShowtime. Z drugiej sport, wiadomości i rzeczy bardziej niszowe, jak Crunchyroll dla fanów anime czy Twitch dla tych, którzy wolą oglądać, jak ktoś gra, zamiast grać samemu.
Do tego dochodzi jeszcze kwestia bezpieczeństwa, która – umówmy się – nie jest najbardziej ekscytującym tematem wieczoru. Ale dobrze wiedzieć, że aplikacje są certyfikowane, a system Knox pilnuje, żeby nikt niepowołany nie zaglądał tam, gdzie nie powinien.
Całość spina się w coś, co coraz trudniej nazywać po prostu „telewizorem”. To raczej ekran do wszystkiego, co oglądamy, słuchamy i – czasem – odkładamy „na później”, które nigdy nie nadchodzi.
I może to jest jedyna rzecz, która się nie zmieniła. Niezależnie od tego, czy masz do wyboru trzy kanały, czy 46 tysięcy tytułów, i tak kończysz oglądając coś zupełnie innego, niż planowałeś.
